Að sækja um grænt kort - mín reynsla
Konan mín er fædd í Bandaríkjunum en að mestu alin upp á Íslandi og við kynntumst, giftumst og bjuggum saman í mörg ár á Íslandi. Vegna náms míns sáum við ástæðu til að flytja til Bandaríkjanna og við ákváðum að sækjast eftir grænu korti handa mér og syni okkar (fæddur á Íslandi).
Ferlið
Þetta ferli sem við fórum í gegnum heitir “consular processing” og er gert fyrir þau tilfelli þar sem innflytjandinn, makinn eða fjölskyldumeðlimurinn sem ekki er bandarískur ríkisborgari, er staddur utan Bandaríkjanna. Það er nokkurn veginn eins sama hvort bandaríski makinn er staddur þar eða hér (en kannski aðeins einfaldara ef hann er staddur í BNA). Ef innflytjandinn er þegar kominn til BNA er um að ræða aðeins annað ferli sem heitir “adjustment of status” og er misauðvelt eftir því á hvaða visa fólk er komið til að byrja með (ef einhverju). Til dæmis er J-1 visa, sem margir námsmenn og sérnámslæknar fara á, með þá kvöð að þurfa að fara til heimalandsins aftur í 2 ár eftir að námstímabili lýkur áður en er hægt að fara aftur til Bandaríkjanna og grænt kort leysir mann ekki undan því. (Í sumum tilfellum er þó hægt að afplána þetta með öðrum hætti, t.d. vinna sem læknir í nokkur ár á sk. “underserved areas” - það er samt ekki neitt gefið í þeim efnum.)
Við lentum í smá klúðri í upphafi við að fylla út I-130 eyðublöðin (varð ruglingur milli umsóknanna fyrir mig og son minn, alfarið okkar sök - dýr mistök en ekki jafndýrt og að ráða lögfræðing) og þurftum að senda þau aftur en að þessu þjófstarti slepptu liðu um 8 ½ mánuðir frá því að við sendum gögnin í mars 2020 og þar til við fengum vegabréfsáritun snemma í desember 2020. Það skiptist svona (það er samt ekki hægt að slá neinu föstu um hversu langan tíma þetta tekur):
4 ½ mánuður eftir að fyrstu gögn voru send í pósti þar til var hægt að byrja NVC-skrefið
1 ½ mánuður í öflun næstu gagna (og, satt best að segja, töluvert slugs)
Sirka ½ mánuður í að bíða eftir að gögnin væru yfirfarin
1 ½ mánuður í að bíða eftir bókun viðtals
½ mánuður í að bíða eftir viðtalinu
Tæp vika í að prenta visað og fá vegabréfið aftur
Áritunin gildir svo í 6 mánuði (reyndar 6 mánuði frá læknisskoðun fyrir útgáfu þess) svo það ætti að tímasetja umsóknina með hliðsjón af því.
Petition for alien relative (I-130) filing fee: $535 (x2 hjá okkur)
Affidavit of support (I-864) filing fee: $120 (x1 hjá okkur, má sleppa fyrir börn)
Immigrant visa application (DS-260) filing fee: $325 (x2 hjá okkur)
USCIS Immigrant fee: $220 (x2 hjá okkur)
Við borguðum $300 fyrir lögfræðiráðgjöf í upphafi
Borguðum taxesforexpats.com $1200 til að útbúa skattframtöl fyrir 3 ár og FBAR fyrir 6 ár aftur í tímann. Við þurftum enga bandaríska skatta að borga (milli ríkjanna er tvísköttunarsamningur).
Borguðum taxesforexpats.com $300 til að gera "streamlined letter" - svona afsökunarbréf á tilteknu eyðublaði. Pínu rip-off því þeir tóku bara textann sem við útveguðum þeim í heilu lagi og copy-pastuðu. En það var líklega einhvers virði að þeir fóru þá yfir það.
Borguðum taxesforexpats.com $350 fyrir að skila sköttum fyrir skattaárið 2019 (byrjuðum þetta 2019 með skilum '16-'18, var kannski óþarflega fljótt). Ég hugsa að kannski sé ódýrara að nota bara turbotax eða eitthvað þegar maður er búinn með þetta streamlined dæmi.
Margt smálegt hérna á íslandi. Samtals líklega svona 20000 kr í sakavottorð frá sýslumanni og fæðingarvottorð, hjónavígsluvottorð og búsetuvottorð frá þjóðskrá.
10000 kr í skjalaþýðingar á Íslandi
Barnið
Í okkar tilfelli var okkur ráðlagt að sækja um grænt kort þar sem sonur okkar á ekki sjálfkrafa rétt á ríkisborgararétti. Sjá nánar síðu bandaríska utanríkisráðuneytisins. (“[Child born abroad in wedlock to a U.S. citizen and an alien.] For birth on or after November 14, 1986, the U.S. citizen parent must have been physically present in the United States or one of its outlying possessions for five years prior to the person’s birth, at least two of which were after the age of 14.”) Það er mismunandi eftir aðstæðum hvernig fólk þarf að gera þetta með börnin.
Lögfræðing eða ekki?
Við fengum svolitla ráðgjöf frá “immigration lawyer” í upphafi en komumst að því að hann hefði tekið frekar hátt gjald fyrir allt ferlið, ekki síst því við þurftum að greiða sérstaklega fyrir son okkar. Það væri $3700 fyrir mig og $2700 fyrir son minn, þ.e. $6400 í heild, 890 þús kr miðað við gengið nú. Aðrir gætu verið að bjóða þjónustu á lægra verði samt. Við reyndum svo að fara gegnum Boundless.com sem býður svona niðursoðna þjónustu við þetta á hóflegu verði. Það er örugglega hentugt fyrir suma en strandaði á því að þeir bjóða ekki upp á þá þjónustu að sækja um fyrir fleiri en einn á sama tíma. Þá gáfumst við upp og gerðum þetta bara alveg sjálf. Bara nýlega heyrði ég svo af SimpleCitizen.com sem er enn önnur þjónusta sem býður m.a. upp á að þýða skjöl (mjög hentugt að sleppa við þann hausverk) og yfirferð lögfræðinga yfir skjölin. Allt á hóflegu verði (nokkur hundruð dalir m.v. upplýsingar á síðunni).
Upplýsingar á netinu
Hér er kort af ferlinu á state.gov sem er í raun alveg komplett og ætti að nota sem leiðarvísi gegnum allt ferlið.
Gegnum þetta ferli studdumst við einnig við ókeypis aðgengilegar leiðbeiningar hjá Boundless.com og margt gott má nálgast hjá visajourney.com (góður opinn spjallvefur).
Skref núll: Skattamál
Það er gott að hugsa um það í upphafi að allir bandarískir ríkisborgarar eiga að skila skattframtölum til IRS (bandaríska skattsins), jafnvel þótt þeir búi utan Bandaríkjanna! Í hluta 2 af ferlinu (þar sem þarf að færa sönnur á fjárhagslegan burðugleika) þarf að geta sýnt þessi skattframtöl. Íslendingar hafa tvísköttunarsamning við Bandaríkin sem þýðir að þeir þurfa ekki að öllu jöfnu að borga neina skatta þar svo lengi sem skattarnir sem greiðast hér eru hærri en þeir sem ættu að greiðast í Bandaríkjunum (sem er oftast raunin). Samt sem áður þarf að skila skattframtölum. Ef það hefur ekki verið gert er til sérstakt ferli sem heitir “Streamlined Filing Compliance Procedures” hjá IRS. Þetta felur almennt í sér að skila skattframtölum 3 ár aftur í tímann og - í flestum tilfellum - FBAR (yfirlýsingu um erlenda banka- og fjárfestingareikninga) 6 ár aftur í tímann. ALLS EKKI TALA VIÐ IRS ÁÐUR EN ALLT ER KLAPPAÐ OG KLÁRT. Ef eitthvað fer úrskeiðis við þetta ferli gæti IRS gert formlega endurskoðun (“audit”) og þið gætuð fyrirgert rétti ykkar til að fara gegnum þetta friðþægingarferli og lent í meiriháttar dýru veseni. Við notuðum Taxes For Expats. Það kostaði svolítinn slatta og e.t.v. eru til ódýrari leiðir (þannig séð ætti að vera hægt að gera þetta sjálfur) en þetta er flókið dæmi og við fórum þessa leið. Þjónustan virkaði vel en jafnvel með þeirra hjálp var þetta ekki alveg einfalt.
(Seinna heyrði ég reyndar af því að einhverjir aðrir hefðu bara skilað næsta skattframtali eftir flutning út, svo skilað því og tveimur íslenskum skattframtölum frá árunum áður til National Visa Center. Það virðist samt ekkert hafa komið upp á. Maður útsetur sig samt sem áður fyrir því að lenda í audit ef maður gerir þetta ekki rétt.)
Fyrsta skref: I-130: Petition for Alien Relative
Hér tilnefnir bandaríski makinn ættingja til að fá grænt kort og sendir gögn til að sýna fram á tengsl.
Fyrsta skrefið í að sækja um grænt kort (permanent resident status/immigration visa) fyrir aðstandanda er tiltölulega einfalt. Sá sem er ríkisborgari(“the petitioner”) fyllir út “petition” þ.e. formlega beiðni hjá USCIS, sem er undir heimavarnarráðuneytinu. Þessi umsókn er á eyðublaðinu I-130 (það þarf líka að fylla út I-130a, sem gefur aukaupplýsingar um innflytjandann, “the benificiary”). Það er verið að rafvæða þetta en árið 2020 þurftum við að minnsta kosti að senda þetta á pappír. Gjaldið fyrir að senda inn þetta eyðublað er $535 og það er vandasamt fyrir Íslending að greiða það. Það er hægt að fá sérstakar alþjóðlegar ávísanir í banka en einfaldast er að finna vin með bandarískt kreditkort (eða hafa bandarískt kreditkort). Þennan gagnapakka þurftum við öðrum megin við áramótin 2019-20 að senda á pappír á USCIS Lockbox í Dallas en nú er vonandi megnið af þessu hægt að senda rafrænt, sjá USCIS.gov. Íslenska sendiráðið annast ekki “Direct Consular Filing” árið 2020, sem mundi stytta ferlið aðeins.
Tilgangurinn með þessu skrefi er að mestu að færa sönnur á venslin (þ.e. að hjónabandið sé raunverulegt og ekki til málamynda). Þess vegna vilja þau fá gögn sem sýna fram á þau tengsl. Þetta felur að minnsta kosti í sér ljósmyndir af samvistum og helst brúðkaupi og auk þess önnur tiltæk gögn eins og hjónavígsluvottorð, leigusamning eða kaupsamning með nöfnum beggja, sameiginlegt reikningsyfirlit eða líftryggingu annars með hitt sem bótaþega. Annar tilgangur þessa skrefs er sönnun þess að beiðandi sé í raun ríkisborgari og felur yfirleitt í sér að sýna bandarískt fæðingarvottorð og bandarískt vegabréf. Ekki senda nein frumrit heldur bara afrit. Það þarf að fá þýðingar á öllu sem ekki fæst í frumriti (eða staðfestu afriti) á ensku. Það er enginn staðall um hvernig þeim þýðingum á að vera háttað en við fengum löggildan skjalaþýðanda. Hver sem er sleipur í ensku má líklega þýða og láta fylgja með yfirlýsingu um að viðkomandi hafi viðeigandi kunnáttu og hafi gert allt af bestu samvisku. Líklega er samt vafasamt að maður geri þýðingarnar sjálfur. Ekki senda frumrit af neinu heldur bara afrit. Best er að halda vel utan um öll frumrit til að eiga fyrir viðtal þegar til þess kemur.
Fyrir þetta þarf líka að nota bandarískt heimilisfang sem má senda póst á ef þarf og getur verið “permanent address”. Það þarf bara til málamynda að geta sagt að það húsnæði stæði manni til boða, best að nota bara heimilisfang ættingja eða vinar.
Þau eyðublöð sem við sendum í þessu skrefi
I-130 “Petition for alien relative” - Ríkisborgarinn tilnefnir maka til græns korts (sendum tvö stykki í þessu tilfelli, eitt fyrir maka, annað fyrir barn)
I-130a “Supplemental information for spouse beneficiary” - Viðbótarupplýsingar um maka (bara fyrir maka, ekki barn)
G-1450 - Kreditkortaupplýsingar til að borga úrvinnslugjaldið. Þarf að hafa bandarískt kreditkort. Fengum bandarískan ættingja í þetta. Það er pínu vesen að redda þessari greiðslu. Annar möguleiki er alþjóðleg ávísun úr banka.
G-1145 - “e-Notification of Álitin/Petition Acceptance” - Ég held þetta hafi verið til að við fengum email um það þegar allt var klappað og klárt í stað þess að þurfa að bíða eftir bréfpósti.
Gögnin sem við sendum:
Tvær passamyndir af hverjum umsækjanda og tvær passamyndir fyrir hverja umsókn af þeim sem tilnefnir. (Þessar bandarísku eru 51mm x 51mm. Nánar hér).
Ljósrit af fæðingarvottorðum bandaríska ríkisborgarans og umsækjenda (það er hægt að panta þessi íslensku með enskum þýðingum á skra.is). (passa að geyma frumritin)
Ljósrit af bandaríska vegabréfi ríkisborgarans (ætti að vera hægt að sækja það til bandarísku sýslunnar (county) þar sem viðkomandi er fæddur.
Ljósrit af íslensku vegabréfum umsækjenda
Hjónavígsluvottorð á ensku (hægt að fá á skra.is) - ath að taka bara ljósrit af þessu en geyma frumritið.
Svo tíndum við ýmislegt til sem sönnun fyrir sambandinu. Það er mismunandi hvað fólk á til sem styður þetta þannig að það verður að ráðast eftir aðstæðum hvað er notað.
Myndir af brúðkaupinu og af okkur saman á ýmsum tímum. Samtals 14 myndir. (Þetta er hálfgert möst)
Afrit af afsali á beggja okkar nafni. Fengum löggildan skjalaþýðanda í að búa til þýðingu á þessu. Geyma frumrit af þýðingu og afsalinu, augljóslega, en senda afrit af hvorutveggja.
Afrit af rukkunum fyrir líftryggingu sem við höfðum hvort á nafni hins. Fengum líka löggildan skjalaþýðanda í þetta.
Annað afrit af fæðingarvottorði barns okkar
Fengum lögheimilisvottorð á ensku frá skra.is þar sem kemur fram að við búum á sama heimilisfangi.
Svo settum við svona cover letter með, sem útlistaði alla þessa hluti og hvað þetta ætti allt að vera. Við fundum skapalón fyrir það hér.
Annað skref: NVC package - Affidavit of support (I-864) and Immigrant Visa application (DS-260).
Ef I-130 er samþykkt (tekur nokkra mánuði, tók um það bil 5 mánuði hjá okkur) færist umsóknin á hendur National Visa Center (NVC) hjá Bandaríska utanríkisráðuneytinu. Það kemur bréf með tilkynningu (tölvupóstur kom á undan pappírsbréfi til okkar) og þá er hægt að skrá sig inn á heimasíðuna þeirra og borga gjöldin (Samtals $120 plús $325. Það þarf eiginlega helst að borga það með millifærslu af bandarískum bankareikningi, svo það borgar sig að eiga vin sem er búsettur í BNA eða redda reikningi sjálfur - það er meira en okkur tókst) og eftir það að fylla út næstu eyðublöð og senda fylgigögn, sem er sem betur fer hægt að gera allt rafrænt. Á state.gov eru sæmilega góðar leiðbeiningar fyrir þessi skref en það eru í grunninn tveir hlutar plús að senda inn fylgigögn:
Affidavit of support (I-864 eða I-864EZ, sem er stutta útgáfan)
Þetta er flókni hlutinn. Hér þarf að skila skattframtölum (helst bandarískum) sem sýna fram á að tekjur bandaríska makans (“the petitioner”/”the sponsor”) nái að minnsta kosti 125% af fátæktarmörkum. Í okt 2020 er það $21,550 m.v. 2 á heimili eða $27,150 m.v. 3 á heimili sjá hér. Með öðrum orðum lofar bandaríski makinn að hann geti séð fyrir innflytjandanum og að innflytjandinn verði ekki ómagi á samfélaginu og leggur fram gögn til að sýna að þetta gangi allt upp. Við bjuggum þannig um hnútana að konan mín fékk yfirlýsingu frá vinnuveitanda um að hún gæti unnið að heiman frá Bandaríkjunum til að rökstyðja að tekjurnar héldu sér jafnvel eftir flutninginn.
Undir Affidavit of support er líka annar dálítið lúmskur hluti sem er að bandaríski makinn (“the petitioner”) þarf að merkja við hvar hann hefur aðsetur (“domiciled”). Ef hann er búsettur í Bandaríkjunum er það lítið mál og maður sendir bara afrit af bankayfirliti og ökuskírteini eða einhverju með nafni og heimilisfangi til að sanna það. Ef bandaríski makinn er ekki búsettur í BNA þarf að láta fylgja yfirlýsingu um að viðkomandi ætli að taka aftur upp aðsetur í Bandaríkjunum og muni vera kominn þangað ekki seinna en innflytjandinn mætir á sínu visa. Auk þess er nauðsynlegt að senda gögn sem renna stoðum undir þetta, t.d. bréfaskipti við mögulega skóla fyrir börnin eða undirritaður leigusamningur. Við vorum náttúrulega ekki kominn með út úr matchinu (ráðningarferli fyrir sérnámslækna) þannig að við útskýrðum stöðuna í stuttu máli í yfirlýsingunni og sendum svo bara gögnin úr því ferli, frá USMLE og NRMP, og auk þess bréfaskipti við nokkra skóla í borgum sem við gátum vonast eftir að flytja í. Auk þess er konan mín skráður kjósandi í Kaliforníu og við fundum einhverja pappíra á vef sýslunnar til að sýna það.Online Visa Application (DS-260)
Þetta er “straightforward”. Bara fylla í eyðurnar. Nota permanent address sem talað var um að ofan hjá ættingja eða vini ef maður er ekki kominn með neitt sjálfur. Fá líka að nota síma viðkomandi því þessir reitir rúma ekki íslensk símanúmer. Það hringir enginn neitt hvort sem er.Skanna og senda inn gögnin
Fæðingarvottorð fyrir báða
Vegabréf fyrir báða (amerískt fyrir bandaríska makann)
Sakavottorð fyrir innflytjandann. (Mæta til sýslumanns til að fá þetta. Má ekki vera meira en 6 mánaða gamalt)
Hjónavígsluvottorð með enskri þýðingu (fæst á skra.is, ætti að vera til frá því að I-130 pakkinn var sendur inn)
Fyrri hjónavígsluvottorð og vottorð um hjónaskilnað ef því er að skipta
Skattskýrslur síðustu þriggja ára. (Sums staðar er talað um að senda W-2 form, sem eru bandarískir launamiðar. Við slepptum því bara og virtumst komast upp með það. Hins vegar voru fyrir fyrri tvö árin sk. “Tax Transcripts” sem eru útprent frá IRS sem maður getur alltaf pantað ef maður hefur staðið skil á skattframtölum og í sjálfu sér staðfesting á að skattframtalið hafi verið samþykkt af IRS. Þriðja árið var “Tax Return” sem er bara formið sem maður fyllir út.)
Ef þarf: Gögn sem styðja við að bandaríski makinn ætli sér aftur til Bandaríkjanna og yfirlýsing þar að lútandi (hérna fann ég skapalón fyrir svoleiðis yfirlýsingu). Það þarf bara að vera svolítið skapandi með að láta sér detta í hug hvað gæti virkað sem sönnunargögn. Gögnin sem við sendum voru:
Bréfaskipti við preschools á nokkrum stöðum
Útprent með staðfestingu á að eiginkonan væri á kosningaskrá
Undirritað bréf frá vinnuveitanda eiginkonunnar um að gert hefði verið viðvart um að búferlaflutningur væri yfirvofandi. Þetta bréf innhélt líka vilyrði um að hún gæti haldið áfram að vinna að heiman eftir flutninginn, sem aukalegan rökstuðning við affidavit of support.
Útprent frá mér með kvittunum og prófaniðurstöðum frá National Resident Matching Program (NRMP) og United States Medical Licensing Exam (USMLE)
Þriðja skref: Visa interview (Viðtal í bandaríska sendiráðinu á Íslandi)
Í þessu skrefi eru helstu markmiðin þrenns konar, eftir því sem ég best skil:
Staðfesta enn frekar að venslin (hjónabandið) séu raunveruleg
Sannreyna frumrit af þeim gögnum sem þegar er búið að senda
Taka á móti gögnum um læknisskoðun (fyrst og fremst skimun á alvarlegum smitsjúkdómum)
Bara nokkrum dögum (7-10) eftir að við kláruðum að senda inn gögnin á ceac.state.gov/ivapp þá voru gögnin staðfest og samþykkt (“Documentarily qualified”). Svo um 6 vikum síðar var okkur gefinn tími í viðtal sem var rúmum hálfum mánuði eftir það og visa gefið út vikuna eftir það. Í allt liðu rúmir 2 mánuðir frá því að gögnum var skilað til NVC og þar til viðtalið var.
Læknisskoðun:
Áður en mætt er í viðtalið þarf að fá læknisskoðun hjá trúnaðarlækni bandarískra yfirvalda. Þeir eru tveir hérlendis þegar þetta er skrifað: Gunnar Guðmundsson og Hallgrímur Guðjónsson, báðir hjá Læknasetrinu í Mjódd (sjá hér). Það þýðir ekkert að mæta til annarra lækna. Það borgar sig að panta tíma sem fyrst eftir að viðtalsbókunin er komin. Hins vegar er tímasetning læknisskoðunarinnar takmarkandi þáttur hvað varðar glugga til að flytja (það verður að nota vegabréfsáritunina innan 6 mánaða frá útgáfu og innan 6 mánaða frá læknisskoðuninni). Þess vegna er best að vera heldur ekkert að bóka tíma áður en tímasetningin fyrir viðtalið er klár.
Eftir að læknisskoðun er bókuð og áður en farið er til læknisins, einhvern tíma þegar hentar, þarf að fara í röntgenmynd af lungum og blóðprufu (“visa-blóðprufu”) auk þess að skila þvagprufu (leita að kynsjúkdómum). Það þarf að taka vegabréfið með í þessar rannsóknir. Þeir hafa fyrst og fremst áhuga á smitsjúkdómum svo sem berklum, syphilis, lekanda o.s.frv. Ef eitthvað svoleiðis kemur upp úr krafsinu þarf viðeigandi meðferð og það gæti tafið visa.
Að lokum þarf að hafa allar bólusetningar á hreinu. Taflan hérna að neðan sýnir hvaða bólusetningar það eru (í desember 2020). Þetta eru meira og minna bara sömu og barnabólusetningarnar á Íslandi með nokkrum undantekningum. Sérstaklega þarf að passa að fá inflúensubólusetningu á þeim árstíma sem það er í boði. Auk þess þurfa börn og ungmenni að vera bólusett fyrir lifrarbólgu B (og 12-23 mánaða börn fyrir lifrarbólgu A) og allir þurfa að passa upp á að fá booster með barnaveiki/stífkrampa á 10 ára fresti. Þeir sem ekki hafa fengið hlaupabólu þurfa að fá/hafa fengið bólusetningu en þeir sem hafa fengið hlaupabóluna þurfa að gera sitt allra besta til að rifja upp hvenær það var svo það sé hægt að skrá dagsetningu í skjölin. Ef eitthvað vantar upp á bólusetningarnar segir læknirinn frá því og getur allavega í mörgum tilfellum rétt úr því á staðnum en það er ekki verra að hafa þetta á hreinu fyrir læknisskoðunina. Nú til dags eru bólusetningar skráðar rafrænt á Íslandi en í kerfið vantar margar af eldri bólusetningunum og sumir gætu þurft að sækja afrit af bólusetningarskírteini. Þau eru þá yfirleitt til í pappírsgögnum heilsugæslu viðkomandi.
Þegar læknisskoðuninni er lokið fær maður lokað umslag með öllum gögnunum. Það er bannað að opna umslagið; það þarf að afhenda það lokað í sendiráðinu.
![]() |
| Tafla fengin héðan 3. desember 2020: (Ath að hún gæti hafa breyst, kannski Covid?) https://www.cdc.gov/immigrantrefugeehealth/exams/ti/panel/vaccination-panel-technical-instructions.html#tbl1 |
Gögn:
Það þarf að hafa öll frumrit úr ferlinu (eða staðfest afrit) meðferðis og auk þess tvær passamyndir af hverjum umsækjanda samkvæmt reglum um myndum í bandarísk vegabréf. Þá þarf að taka útprent af bréfinu með viðtalsboðuninni og útprent af staðfestingarsíðunni fyrir DS-260 formið, (grænakortsumsóknina sem er fyllt út á netinu). Hér er tékklisti sem er nauðsynlegt að fara yfir. Það stendur við sum af gögnunum að það þurfi ljósrit með en ég held að margt af því sé úrelt því flest gögnin eru þegar til á rafrænu formi í CEAC-kerfinu frá NVC-umsókninni. Til vonar og vara gerði ég samt aukaljósrit af bókstaflega öllu sem ég kom með í viðtalið. Þeir virtust ekki hafa hirt nein af ljósritunum þegar ég fékk möppuna til baka en allur er varinn góður.
Viðtalið sjálft:
Við mættum öll þrjú í viðtalið og viðtalið fyrir hvorn okkar feðga var á sama tíma. Bandaríski makinn á ekki strangt til tekið að mæta en við litum svo á að hún væri stödd þarna sem forráðamaður stráksins, enda fékk ég senda eina viðtalsboðun fyrir mig og hún fékk senda viðtalsboðun fyrir hann. Það var ekki gerð athugasemd við þetta og það var auðveldara að vera tvö að hafa ofan af fyrir stráknum. Við mættum í nýja sendiráðið við Engjateig. Þar gefur maður fram vegabréfin og svo er öryggisskoðun í litlu húsi við lóðamörkin. Maður skilur símann eftir þar svo það er góð hugmynd að vera með einhverja low-tech skemmtun fyrir þau börn sem koma með. Við flöskuðum á þessu og sátum uppi með þrjár arfaslakar barnabækur sem voru á biðstofunni. Þaðan fórum við inn í aðalbygginguna og á biðstofu þar sem við réttum fram gögnin í einni möppu undir glerskilrúm. Ég bjóst hálfpartinn við að geta bent á hvert og eitt blað og sagt “þetta er þetta og hér er afrit af því” en þeir fóru yfir þetta allt bakatil án þess að ég gæti haft neitt um það að segja. Þetta allt tekur hálftíma eða svo. Þá eru tekin fingraför og beðið aðeins lengur og eftir það hefst viðtalið í aðlægu herbergi, þar sem viðmælandinn er hinum megin við glerskilrúm. Við vorum öll viðstödd viðtalið, ég var látinn sverja eið og svo spurði starfsmaðurin örfárra spurninga á borð við hvar við hefðum kynnst og hvort við værum komin með heimilisfang í BNA (svarið var nei). Ég bjóst við þriðju gráðu yfirheyrslu en konan var reyndar mjög indæl eins og allir aðrir sem ég hitti í sendiráðinu. Að því loknu var okkur sagt að umsóknin væri samþykkt, konan óskaði okkur til hamingju og rétti okkur aftur megnið af gögnunum. Þau héldu þó eftir eyðublaðinu fyrir “Affidavit of Support”, íslensku vegabréfunum og íslensku fæðingarvottorðunum (ég reikna með að ég fái þau aftur með vegabréfunum en annars er lítið mál að redda nýjum staðfestum afritum). Þá sagði hún okkur að við gætum sótt vegabréfin eftir að visa-miðarnir væru búnir í prentun og fengjum upplýsingar eftir 4-5 daga um hvenær og hvernig við gætum nálgast vegabréfin aftur. Fyrir komu til BNA þarf svo að borga innflutningsgjald ("Immigration fee") sem er $220 þegar þetta er skrifað.


Comments
Post a Comment